Ik fok momenteel geen 'witoren'!

Door toeval stuitte ik bij mijn zoektocht naar Rex hangoren op konijnen met een aparte tekening, namelijk de 'witoren'. Collega fokster M. Mulder liet mij de diertjes zien en we waren beide direct 'verkocht'. Er zijn veel bontschakeringen onder de konijnen maar deze had ik nog nooit gezien.

Het is werkelijk een 'schattig' aandoend uiterlijk, deze witoortjes die meestal ook een witte borst, witte voeten en een witte 'melksnuit' hebben of een witte bles. Ze komen tevens in allerlei kleuren voor en dat maakt het nog aantrekkelijker.



Een Rex jong met witte oren.

Over de vererving van deze witoren is weinig tot niets bekend en ik heb met toestemming van Anja Rose uit Duitsland haar artikel mogen vertalen. Zij heeft heel veel testparingen gedaan om erachter te komen hoe de witoor factor vererft. Op het artikel rust copyright, als je het vertaalde artikel op je site wilt plaatsen moet je toestemming vragen bij Anja Rose.

In onderstaand artikel noemt Anja de kleurencombinaties die kunt verwachten als je een witoor paart aan een andere bontvorm of een geheel wit dier. Een van de combinaties die je kunt krijgen is een kleur, gelijkend aan de Witte van Hotot (een wit dier met donkere ogen en donkere oogrand). In mijn combinatie van een witte blauwoog voedster x een witoor ram is een soortgelijk kleurenpalet voorgekomen. Op de foto hieronder; 3e van links een stippenbont dier met witte oren, daarnaast een beige witoor en helemaal rechts een 'Hotot' aftekening.



Het geschreven artikel bevat een aantal technische bewoordingen omtrent erfelijkheidsleer. Ik hem mijn best gedaan het goed te vertalen. Mocht iemand aanvullingen en/of verbeteringen hebben, laat het me dan weten. In het kort komt het er op neer dat er bij het fokken van witoren 'geen dragers' zijn. De witoor factor vererft dominant en niet recessief!

“Witoren” of “Westfalen bonttekening”.

Artikel in het forum; gepubliceerd op ma 23 November 2009, 14:48 door REH
Originele link: http://www.kaninchenwissen.de/knowledge/kb_show.php?id=55 

Een onbekend Bont-gen bij konijnen?

Auteur en Copyright: Anja Rose
Gebruik van dit document elders alleen met toestemming van de auteur.
Gepubliceerd in de Duitse Konijnenkrant, nummer 15/2009.
* Met toestemming vertaald door Greet Abbink-Burgers

Als bont-fokker, ik fok Rex dwergen in driekleur Dalmatiner, ben je heel wat bont variaties gewend die niet in het normale beeld vallen. Toen ik bij toeval een vreemde tekening bij slachtkonijnen waarnam was ik een beetje verbaasd. Deze tekening vorm was voor mij volkomen onbekend. Bij mijn uitgebreide zoektocht in bestaande literatuur vond ik geen verdere aanwijzingen omdat deze tekening vorm nooit beschreven is. Nieuwsgierig geworden, kocht ik een aantal konijnen, op dat moment aangeboden in de lokale kranten, om verder onderzoek te doen.

Interessante vondst op een kleindiermarkt.
Deze bijzondere tekeningvorm leek alleen in onze streek te bestaan, want buiten de gebieden Münster / Osnabrück werden geen verdere dieren gevonden. Hier, in ons gebied, worden ze in grote aantallen aangeboden op kleindier- en weekmarkten als slachtkonijnen met staande oren. Het lijkt erop dat dit Bont-gen, is ontstaan als gevolg van een spontane mutatie in één dier en is uitgegroeid naar een lokaal konijnenras. In de buurt van Hamburg kwam ik later bij een fokker, die “Witoren” in de hangoor variant in zijn stal had. Volgens hem kwam de stamvader van dit ras ook van een weekmarkt.

Resultaten van een aantal test verparingen.
Dit alles is nu enige tijd geleden. Intussen zijn er nu bij mij zo'n 400 nakomelingen geboren uit Witoor dieren. En nu al kunnen we de eerste diepgaande conclusies trekken over dit Bont-gen en zijn vererving. Belangrijk voor mij is dat op alle paringen altijd raszuivere dieren gebruikt worden om de kans op fouten in mijn uitspraken te minimaliseren.

Hieronder wil ik de resultaten van de verparingen met voorbeelden demonstreren: Van een grijze WO-voedster viel in een paring met een rasechte Chinchilla Rex ram in de F1 generatie zes grijze en twee Chin-Witoren. Deze twee Chin-WO werden gekruist met elkaar en de F2-generatie bestond uit één Chinkleur, twee witte (met donkere ogen) en drie Chin-WO. Hiermee kun je het eerste vermoeden, dat deze Bontvariant iets te maken heeft met de Bontvariant van het Hollander konijn, duidelijk weerleggen, aangezien bij een recessieve eigenschap de F2-generatie niet verdeeld kan zijn. Want dat is alleen het geval bij een dominante vererving.

Tweede voorbeeld: Een rode WO-voedster werd met een kleine Duitse hangoor ram, rood/wit (Manteltekening), gepaard. De F1-generatie bestond uit vier eenkleurig rode, een rood-witte mantelbonte, een rode WO en twee bijna volledig witte dieren met donkere ogen. Ook in dit geval laat de verdeeldheid van het nest zien, dat een recessieve wijze van overerving niet mogelijk zou zijn. De combinatie van WO maal Stippenbont (in dit geval met Manteltekening) geeft witte of bijna witte nakomelingen, die echter donkere ogen hebben en aan de Witte van Hotot doen herinneren, omdat rond de ogen meestal een donkere ring gezien wordt. Het is zo dat het WO gen met het Stippenbont gen in een afgesproken vorm interageert (op elkaar inwerkt). Zo een bijna witte ram (ook uit WO x Mantelbont) bracht bij ca. 200 nakomelingen steeds Mantelbonte en Witoren (elk ongeveer 50%), wanneer hij aan een niet-bont dier verpaart werd. Een duidelijke aanwijzing dat deze bijna witte dieren werkelijk beide genen bij zich dragen.

Ook bijna compleet witte dieren zijn homozygoot (fokzuiver) voor Witoor, zij hebben dan vaak nog verdunde vlekken op de romp. Deze dieren schijnen geen enkele Letaal factoren (Megacolon) bij zich te dragen, daar tot nu toe geen significant hoger sterftecijfer optrad. Een homozygote WO voedster werd in een volgend voorbeeld gepaard aan een driekleurige Dalmatiner Rex (F1 = vier Japanner WO en 2 witte met donkere ogen) en gepaard aan een Japanner Rex (F1 = 8 Japanner kleurige Witoren).

Een ander voorbeeld: Een Japanner-Rex voedster werd gepaard met de Chin WO (uit bovengenoemd eerste nestje). Het resultaat in de F1-generatie: vier grijze en twee grijze WO. Bij drie verschillende dekkingen van de Chin-WO-Ram op verschillende eenkleurige Rexvoedsters vielen in elke worp ongeveer de helft Witoren en de helft eenkleurige. Bij verparingen van WO x Bont-factor worden vier verschillende fenotypen gevonden in het nest: Effen kleur, WO, Bont en WO-bont (bijna geheel wit met donkere ogen).

Voorlopige conclusies.
Ik denk dat de WO overerving een verder punt is in de nog steeds slecht bekend en beschreven Bont-gen factoren, die zich op tenminste twee Loci en acht telbare Bont-allelen beroepen kan.. In aanvulling op de mythe dat de Rex Dalmatiner alleen maar onder de invloed van de Platenbonte tekening witte oren kreeg (dat ik kan weerleggen), is ook deze WO tekening een reden voor intensief en wetenschappelijk verifieerbaar onderzoek naar de Bontfactor serie. Het is tijd om enkele aloude tradities op te vragen en een gecontroleerde fokkerij door te zetten

Verbazingwekkend was nog een andere bijzonderheid van de Witoren. Er is een verschil tussen de Japanner gekleurde WO in relatie tot de Japanner gekleurde mantelbonte dieren. (die bij mijn driekleur Dwerg Rexen regelmatig in het nest liggen). ‘Normale’ driekleurige mantelbonte dieren hebben steeds zwarte punten op het gele dek, de driekleurige Witoren echter hebben een normale, vlakke tekening in de kleur, net zoals je dat van het Japanner konijn kent. Hier schijnen ook andere regel mechanismen bij de vorming van het pigment te werken, hoewel beide bontvarianten aan het dominante gen toe te schrijven zijn, omdat ze op elkaar inwerken.

Om de fenotypische bijzonderheid nog eenmaal duidelijk te maken, kun je hier nogmaals de typische tekening van het Witoor bont patroon bekijken. Kenmerkend voor de koptekening zijn de bijzonder opvallende witte oren en de witte snuitpartij, ook wel ‘melkmuil’ genoemd. De dieren wekken met hun eigenaardige snuit de indruk met hun neus in een pot met melk te zijn gevallen en alleen nog de melkresten moesten aflikken. Bij de romptekening is karakteristiek te noemen, de gekleurde buikstrepen met witte benen (in tegenstelling tot platenbont), de witte borst, bijna altijd zonder borstvlekken (in tegenstelling tot de manteltekening) en de witte bloembasis.

Het gen schijnt dus eerst de extremiteiten (oren, snuit, borst en poten) te ontkleuren maar wanneer dat precies tijdens de ontwikkeling van het embryo gebeurt en hoe dat gestuurd word is natuurlijk niet te zeggen. Je kunt wel observeren dat de dieren, om het zo te zeggen, van ‘buiten naar binnen’ ontkleuren, net zoals bij de ‘koude-zwarting’ bij de Rus-factor. (de Rus tekening is onderhevig aan de buitentemperatuur)

Daar bij mij geen vergelijkbare bonttekening bij andere diersoorten bekend is en de ontkleuring van de oren steeds de allerlaatste fase van elk bontpatroon is, trek ik voor mij de conclusie dat het hierbij om een nog onbeschreven bont-gen gaat, dat zeer zeker in toenemende mate aandacht zal krijgen. Ook het lokaal begrensde optreden (in Münsterland) spreekt voor een bij toeval ontstane mutatie in de pigmentketting van de embryonale ontwikkeling.

Toekomstplannen.
Mijn persoonlijke fokdoel is Witoren als Dwerg Widder (dwerghangoor) en Dwerg Rex, omdat ik hun verschijning uitgesproken attractief vindt. Ik wil dit lokaal ontstane gen behouden en versterken, wat gezien het succes, zeker ook in kwaliteit gekroond moet worden.

Geïnteresseerde fokkers zijn van harte welkom op mijn website (www.zwergrex.de) een actueel beeld van de fokkerij van deze nieuwe en mooie tekeningvorm te verkrijgen.